MBARË E MBRAPSHT BOTA

femiu

U desht të ktheheshe përmbys

mbi rërën e plazhit turk Bodrum

që tërë botën dikush ta lus

të kthehet mbarë më në fund

 

fëmijë i dashur ti s’kishe faj

pse n’emër zotit vrasin përditë

Aylan Kurdi rriteshe buzagaz

në atdheun ku vrasin perenditë

 

edhe detin e frynë me lotë

tek valviste uji flokët tua

sa e poshtër është kjo botë

edhe në plazh merr n’ thua

 

ti fëmijë i fatit jetim

rri e pret i lagur përjetë

kjo botë virane plot nxitim

ta kuptojë një të vërtetë

 

ata vranë edhe arushin tënd

kukullën nga fotografia

te rëra e plazhit anekënd

pret ndërgjegjjen njerëzia

 

e të hoqën nga uji i ftohtë

lanë aty ata dy peshkatarë

që pranë tmerrit mendjekot

presin në grep peshkun e artë

 

e nga uji në dhé n’ Kobane

të përcollën n’tjetër element

bashkë me vëlla e me nane

u kthyet sot në monument

 

aty prap do të vijë njerëzia

plot përkulje para vdekjes

aty ku përditë vdes perendia

ti u ktheve në krahë të shpresës.

 

Gëzim  MUÇOLLI   ,  e diellë 6 shtator 2015